" ساموئل بكت نمايشنامه نويس ايرلندي در سال ۱۹۰۶ زندگي‌‌‌أي را آغاز كرد كه همواره تا پايان عمرش وي را از آن خلاصي نبود، او را به عنوان اوّلين ابزورد نويسي مي‌‌شناسند كه شهرت جهاني يافت. وي از همان نوجواني پيوسته احساس تنهايي و اندوه مي‌كرد، زندگي‌‌اش را ساعتها در رختخواب مي‌گذراند، از بودن و هم صحبتي با مردم به خصوص زنان گريزان بود و به قدري ضعف و نوميدي بر او غلبه كرده بود كه بايد ساعتها مشروب مي‌‌نوشيد تا قادر به صحبت كردن باشد. اولین پيروزي واقعي ‌‌بكت در ژانويه ۱۹۵۳ اتفاق افتاد يعني زماني  كه «درانتظارگودو» در تئاتر بيبيلون به اجرا درآمد. بكت در سال ۱۹۶۹ جايزه ادبیات نوبل را به دست آورد. وی در ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ درگذشت. "